Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 8
भवेद्दरिद्री दुःखी च तावद्वै परयाचकः । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ
bhaveddaridrī duḥkhī ca tāvadvai parayācakaḥ | bhaktyā na paśyati naro yāvatkṛṣṇapriyāṃ kalau
ตราบใดในกลียุคที่มนุษย์ยังมิได้ด้วยศรัทธาเข้าเฝ้าพระนางรุกมินี ผู้เป็นที่รักของพระกฤษณะ เขาย่อมยากจนและเศร้าหมอง ต้องพึ่งพาผู้อื่น ถึงกับจำต้องขอทาน
Sūta (deduced: Prabhāsa-khaṇḍa narration style)
Tirtha: Rukmiṇī-darśana, Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A destitute devotee approaches the shrine with a small lamp and a few flowers; after darśana, the scene shifts to a household with renewed stability—grain, light, and calm faces—symbolizing Śrī’s arrival.
FAQs
The text links devotion and divine refuge with freedom from degrading dependence and the misery of poverty.
Dvārakā, where devotion to Kṛṣṇa and Rukmiṇī is extolled.
No explicit ritual; the verse emphasizes devotional orientation (bhakti) and darśana.