Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 72
दुर्वाससं स्नापयित्वा गच्छ मुक्तोऽसि मानद । अमरत्वं महादेवात्प्राप्तं विद्धि कुशेन हि
durvāsasaṃ snāpayitvā gaccha mukto'si mānada | amaratvaṃ mahādevātprāptaṃ viddhi kuśena hi
เมื่อได้อาบน้ำถวายท่านทุรวาสะแล้ว จงไปเถิด โอผู้มอบเกียรติ ท่านพ้นพันธะแล้ว จงรู้แน่ว่า ความเป็นอมตะได้มาจากมหาเทวะ โดยกุศะเป็นเหตุแท้
Narrative voice (contextual; likely within the Dvārakā Māhātmya dialogue)
Scene: Durvāsas is ceremonially bathed; a figure addressed as ‘mānad’ is told to depart freed, while the narrative voice affirms immortality obtained from Mahādeva through Kuśa’s agency.
FAQs
Service and ritual purity—honoring a great sage through sacred bathing—becomes a cause of release (mukti) and divine grace.
The passage belongs to Dvārakā Māhātmya and its Muktitīrtha context, where liberation is connected to tīrtha practice.
Snāpana (ceremonial bathing) of the sage Durvāsas, implying reverential service as a dhārmic act.