Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
प्रस्थितौ तौ नृगो द्वार आगत्य समुपस्थितः । दंडवत्प्रणिपत्याऽशु कृतांजलिरभाषत
prasthitau tau nṛgo dvāra āgatya samupasthitaḥ | daṃḍavatpraṇipatyā'śu kṛtāṃjalirabhāṣata
ครั้นทั้งสองกำลังจะออกเดินทาง พระราชานฤคะเสด็จมาถึงธรณีประตูและเข้าเฝ้าโดยใกล้ชิด แล้วทรงกราบลงดุจท่อนไม้ (ทัณฑวัต) อย่างฉับพลัน ประนมพระหัตถ์แล้วตรัสว่า
Narrator (Purāṇic narrator in the Dvārakā Māhātmya context)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: At the palace doorway of Dvārakā, King Nṛga rushes forward, falls full-length in daṇḍavat before two brāhmaṇas, palms joined, face earnest—an inversion of royal pride into supplication.
FAQs
When wrongdoing is realized, humility and sincere submission to the righteous is the first step toward remedy.
The Dvārakā Māhātmya frames the episode, tying moral transformation to Dvārakā’s sacred narrative heritage.
The act shown is daṇḍavat-praṇāma (full prostration) as a gesture of repentance and reverence.