Adhyaya 61
Prabhasa KhandaArbudha KhandaAdhyaya 61

Adhyaya 61

อัธยายะนี้กล่าวถึงคำสอนของฤๅษีปุลัสตยะต่อผู้ฟังผู้เป็นกษัตริย์ ว่าด้วยมหิมาแห่งทีรถะชื่อ “คังคาธร” อันเป็นสถานที่น้ำศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง เรียกว่าเป็น “สุปุณยะ” และมี “น้ำบริสุทธิ์” (วิมละ-อุทกะ) ความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่นี้ผูกโยงกับการปรากฏแห่งเทวะในแนวศิวะ เล่าว่า หริ/ศิวะทรงอวตารเป็น “อจเลศวร” และทรง “ทรงไว้/รองรับ” พระแม่คงคาเมื่อเสด็จลงจากฟากฟ้า จึงทำให้ถิ่นนั้นบริสุทธิ์ด้วยพระกรุณาและการทรงไว้เชิงจักรวาล ต่อมาระบุข้อปฏิบัติว่า ในวันอัษฏมีให้สรงสนาน (สนานะ) ณ ทีรถะนั้นด้วยจิตตั้งมั่นสงบ ผลคือได้บรรลุ “ปรมปท” อันสูงสุด ซึ่งแม้เหล่าเทวะก็ยังได้โดยยาก

Shlokas

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्

ปุลัสตยะกล่าวว่า: “แล้วพึงไปยังคงคาธระ ผู้มีสายน้ำบริสุทธิ์และเปี่ยมบุญยิ่ง; ข้าแต่พระราชา ผู้นั้นเองทรงรองรับพระคงคาเมื่อหลั่งลงจากฟากฟ้า”

Verse 2

आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव

ข้าแต่พระราชา พระหริ ผู้เป็นเทวะเหนือเทวะ ได้ทรงรับรูปเป็นอจเลศวร แล้วทรงเรียกนางมาโดยฉับพลัน ดังที่เคยเล่าแก่พระองค์มาก่อนแล้ว

Verse 3

तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्

ผู้ใดอาบน้ำ ณ ที่นั้นในวันอัษฏมี ด้วยจิตตั้งมั่นเป็นสมาธิ ผู้นั้นย่อมบรรลุแดนสูงสุด ซึ่งแม้เหล่าเทวะก็ยากยิ่งจะได้มา

Verse 61

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः

ดังนี้ จบเป็นบทที่หกสิบเอ็ด ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งคงคาธรตีรถะ” ในอรพุทขันฑะที่สาม แห่งประภาสขันฑะที่เจ็ด ของศรีสกันทมหาปุราณะ ภายในเอกาศีติสาหัสรีสังหิตา