Adhyaya 42
บทนี้เป็นคำสอนย่อที่ปุลัสตยะฤๅษีกล่าวแก่พระราชาผู้ประเสริฐ ท่านชี้ทางให้ไปยังลึงค์อันเลื่องลือในโลก เป็นลึงค์สูงสุดที่ทำลายบาป ซึ่งฤๅษีอุททาลกะได้สถาปนาไว้ และเป็นที่รู้จักในนาม “อุททาลเกศวร” การสัมผัสและการได้เห็นลึงค์นั้นนับว่าเกิดบุญยิ่ง แต่การบูชาเป็นพิเศษให้ผลสูงสุด ผู้ที่บูชาพระศังกรด้วยศรัทธา ณ ที่นั้น ย่อมพ้นจากโรคทั้งปวง เหมาะแก่การได้มา/ดำรงธรรมของคฤหัสถ์ และหลุดพ้นจากบาปทั้งหมด ได้รับเกียรติในโลกพระศิวะ ตอนท้ายระบุว่าเป็นอัธยายที่ 42 แห่งประภาสขันฑะ (อรพุทขันฑะ)
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ लिंगं पापहरं परम् । उद्दालकेन मुनिना स्थापितं लोकविश्रुतम्
ปุลัสตยะกล่าวว่า: ต่อจากนั้น โอ้พระราชาผู้ประเสริฐ จงไปยังลึงค์อันสูงสุดผู้ขจัดบาป ซึ่งฤๅษีอุททาลกะได้สถาปนาไว้ และเลื่องลือไปทั่วโลกทั้งหลาย
Verse 2
तस्मिन्स्पृष्टेऽथ वा दृष्टे पूजिते च विशेषतः । सर्वरोग विनिर्मुक्तो गार्हस्थ्यं प्राप्नुयान्नरः
เมื่อได้สัมผัสลึงค์นั้น หรือแม้เพียงได้เห็น—ยิ่งกว่านั้นเมื่อบูชาโดยเฉพาะ—บุคคลย่อมพ้นจากโรคทั้งปวง และได้บรรลุความรุ่งเรืองแห่งคฤหัสถ์
Verse 3
सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते
เมื่อพ้นจากบาปทั้งปวงแล้ว บุคคลย่อมได้รับการสรรเสริญในศิวโลก
Verse 42
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उद्दालकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः
ดังนี้ จบลงเป็นบทที่สี่สิบสอง ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งอุททาลเกศวร” ในอรพุทขันฑะ (ภาคที่สาม) แห่งประภาสขันฑะ (ภาคที่เจ็ด) ในศรีสกันทมหาปุราณะ อันมีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก