Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 30
अधुना तव वाक्येन जानेऽहं न सुरेश्वरि । समाहूताऽस्मि रुद्रेण किं वा स्वच्छन्दतः शुभे
adhunā tava vākyena jāne'haṃ na sureśvari | samāhūtā'smi rudreṇa kiṃ vā svacchandataḥ śubhe
แต่บัดนี้ ด้วยถ้อยคำของท่าน โอ้พระนางผู้เป็นราชินีแห่งเทพ ข้าพเจ้าจึงเข้าใจว่า ข้าพเจ้าถูกพระรุทระทรงเรียกมา หรือว่า โอ้ผู้เป็นมงคล ข้าพเจ้ามาโดยสมัครใจเองกันแน่
Gaṅgā (Jāhnavī)
Tirtha: Prabhāsa (contextual)
Type: kshetra
Listener: Devī (Sureśvarī)
Scene: A speaker addresses Devī as ‘Sureśvarī,’ expressing sudden understanding: either Rudra has summoned her or she has come freely; Rudra’s unseen presence is suggested by a liṅga, trident, or blazing aura behind the scene.
FAQs
Divine action harmonizes command and freedom; higher will guides beings toward auspicious resolution.
No single tīrtha is named; the verse supports the theological texture of the Arbuda-khaṇḍa narrative.
None; it is a doctrinal reflection within a dialogue.