Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 24
पुलस्त्य उवाच । ततो हृष्टा बभूवुस्ते मुक्त्वा तद्दारुणं भयम् । देव्याः शरणमापन्नास्तस्थुस्तत्र नगोत्तमे
pulastya uvāca | tato hṛṣṭā babhūvuste muktvā taddāruṇaṃ bhayam | devyāḥ śaraṇamāpannāstasthustatra nagottame
ปุลัสตยะกล่าวว่า: ครั้นแล้วพวกเขาก็ยินดี ปลดเปลื้องจากความหวาดกลัวอันน่าสะพรึงนั้น ครั้นเข้าถึงพระเทวีเป็นที่พึ่ง ก็พำนักอยู่ ณ ที่นั้นบนภูผาอันประเสริฐ
Pulastya
Tirtha: Arbuda-parvata (nagoत्तम)
Type: peak
Listener: A king (implied)
Scene: A group once terrified now stands serene on a mountain ledge, hands folded toward a radiant Devī presence; the atmosphere shifts from dark fear to bright relief.
FAQs
Taking refuge (śaraṇāgati) in the Goddess removes fear and establishes inner steadiness.
The setting is the Nāgodbhava Tīrtha region, described as an eminent mountain locale in Arbuda Khaṇḍa.
Refuge and devotion to Devī are implied; no explicit rite is stated in this verse.