Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
बुभुक्षा नैव तृष्णा च निद्रालस्ये न च प्रभो । रंभाद्यप्सरसो मुख्या गंधर्वास्तुंबरादयः । रमयंति नरं तत्र गीतैर्नृत्यैरनेकशः
bubhukṣā naiva tṛṣṇā ca nidrālasye na ca prabho | raṃbhādyapsaraso mukhyā gaṃdharvāstuṃbarādayaḥ | ramayaṃti naraṃ tatra gītairnṛtyairanekaśaḥ
ที่นั่น โอ้พระผู้เป็นเจ้า ไม่มีทั้งความหิวและความกระหาย ไม่มีความง่วงงุนหรือความอ่อนล้า อัปสรเอกอย่างรัมภาและหมู่อื่น ๆ พร้อมทั้งคันธรรพอย่างตุมพาระ ต่างบันเทิงมนุษย์ ณ ที่นั้นด้วยบทเพลงและนาฏยกรรมหลากหลาย
Devadūta
Tirtha: Svarga (Indra-loka/Amarāvatī implied)
Type: kshetra
Listener: Mudgala
Scene: A radiant celestial court: apsaras like Rambhā dance, gandharvas like Tumbara sing and play instruments; the atmosphere is effortless—no hunger, thirst, or fatigue—only refined delight.
FAQs
Svarga is portrayed as a realm of refined enjoyment and ease; the teaching later contrasts this pleasure with its impermanence.
This verse describes svarga rather than a terrestrial tīrtha; it serves the Arbuda Khaṇḍa narrative that motivates higher spiritual aims.
None; it is descriptive cosmology of svarga’s comforts.