Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 43
श्रीवासुदेव उवाच । एष एव वरः श्लाघ्यो यत्त्वं तुष्टो महेश्वरः । न चापुण्यवतां देव त्वं तुष्टिमधिगच्छसि । अवश्यं यदि मे देयो वरो देवेश्वर त्वया
śrīvāsudeva uvāca | eṣa eva varaḥ ślāghyo yattvaṃ tuṣṭo maheśvaraḥ | na cāpuṇyavatāṃ deva tvaṃ tuṣṭimadhigacchasi | avaśyaṃ yadi me deyo varo deveśvara tvayā
พระศรีวาสุเทวะกล่าวว่า: โอ้พระมหีศวร พรอันน่าสรรเสริญยิ่งมีเพียงนี้ คือพระองค์ทรงพอพระทัยแล้ว เพราะโอ้พระผู้เป็นเจ้า พระองค์มิได้ทรงพอพระทัยต่อผู้ไร้บุญกุศล แต่ถึงกระนั้น โอ้จอมเทพ หากจำเป็นต้องประทานพรแก่ข้าพระองค์…
Vāsudeva (Viṣṇu/Kṛṣṇa)
Type: kshetra
Listener: Maheśvara (Śiva)
Scene: Vāsudeva (Keśava) stands in reverent posture before Maheśvara, hands folded, declaring that Śiva’s satisfaction itself is the best boon; the setting suggests a sanctified tīrtha landscape.
FAQs
The highest blessing is divine pleasure itself; humility and merit-based living support true devotion.
No site is directly praised in this verse; it continues the theological dialogue within the Arbudakhaṇḍa.
None explicitly; the verse highlights inner discipline—humility and puṇya—as the ground for divine favor.