Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 39
अथ शक्रसमादिष्टा विद्युत्वन्तो बलाहकाः । गम्भीरराविणः सर्वं भूतलं प्रचुरैर्जलैः । पूरयामासुरत्युग्रा द्युतिमन्तो महीपते
atha śakrasamādiṣṭā vidyutvanto balāhakāḥ | gambhīrarāviṇaḥ sarvaṃ bhūtalaṃ pracurairjalaiḥ | pūrayāmāsuratyugrā dyutimanto mahīpate
แล้วเมฆพลาหกผู้เปี่ยมสายฟ้า อันกึกก้องด้วยเสียงคำรามลึก ทั้งดุเดือดและรุ่งเรือง ครั้นได้รับบัญชาจากศักระ (อินทร์) ก็หลั่งสายน้ำมากมายท่วมทั่วพื้นพิภพ โอ้ มหีปติ
Pulastya (continuing narration; vocative 'mahīpate' indicates address to a kingly listener)
Listener: king (māhīpati)
Scene: A dramatic storm panorama: massive dark clouds with lightning veins, deep thunder implied; torrents of rain drench the earth, rivers swell, fields revive; a small figure of the king watches in awe as the world is ‘filled’ with waters.
FAQs
When divine will aligns with dharma, nature itself becomes beneficent, restoring balance and welfare.
Indirectly supports the Agnitīrtha episode by describing the divine events preceding its fame.
None; the verse is descriptive of rainfall and divine command.