शुक्ले वा यदि वा कृष्णे संप्राप्ते हरिवासरे । यः पश्यति हृषीकेशमश्वमेधफलं लभेत्
śukle vā yadi vā kṛṣṇe saṃprāpte harivāsare | yaḥ paśyati hṛṣīkeśamaśvamedhaphalaṃ labhet
ไม่ว่าในปักษ์สว่างหรือปักษ์มืด เมื่อถึงวันอันศักดิ์สิทธิ์ของพระหริ ผู้ใดได้เห็นพระหฤษีเกศะ ผู้นั้นย่อมได้ผลแห่งอัศวเมธยัญ
Unnamed Purāṇic narrator (contextual speaker within Prabhāsa Khaṇḍa)
Tirtha: Hṛṣīkeśa (Arbuda)
Type: kshetra
Listener: a king (nṛpa-sattama)
Scene: Two lunar halves are shown—bright and dark—while a calendar-marked ‘Hari-vāsara’ frames a pilgrim’s darśana of Hṛṣīkeśa; in the distance, a symbolic Aśvamedha altar appears as a faded comparison.
Right timing joined with devotion—seeing the Lord on a Viṣṇu-sacred day—is exalted as surpassing costly Vedic rites.
Hṛṣīkeśa in the Arbuda section (site implied; emphasis on darśana on Harivāsara).
Darśana of Hṛṣīkeśa on Harivāsara (a day dedicated to Hari), regardless of lunar fortnight.