Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 36
दुर्वासा मुनिशार्दूलो देव ते द्वारि तिष्ठति । दर्शनार्थी क्षुधाविष्टः किं करोमि प्रशाधि माम्
durvāsā muniśārdūlo deva te dvāri tiṣṭhati | darśanārthī kṣudhāviṣṭaḥ kiṃ karomi praśādhi mām
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ทุรวาสะ—ดุจพยัคฆ์แห่งหมู่นักบวช—ยืนอยู่ ณ ประตูของพระองค์ ปรารถนาจะเข้าเฝ้าและถูกความหิวครอบงำ ข้าพเจ้าควรทำประการใด โปรดทรงมีพระบัญชาแก่ข้าพเจ้า
Lakṣmaṇa
Tirtha: Dvārakā (contextual)
Type: kshetra
Scene: A royal gate at a sacred city: a messenger reports to the Lord that Durvāsā stands outside, austere and hungry; attendants look anxious, sensing the sage’s fiery temper.
FAQs
It highlights the urgency of serving a guest—especially a sage—promptly and respectfully, as a core dharma.
No particular tīrtha is named here; the verse supports the chapter’s broader tīrtha-centered teaching through an exemplary dharma episode.
Implicit hospitality duties (welcoming, feeding, granting darśana) are indicated; no formal vrata is specified.