Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 117
एवं वैराग्यमापन्नो गिरिमारुह्य वासवः । यावत्क्षिपति चात्मानं मरणे कृतनिश्चयः
evaṃ vairāgyamāpanno girimāruhya vāsavaḥ | yāvatkṣipati cātmānaṃ maraṇe kṛtaniścayaḥ
ครั้นเป็นดังนี้ วาสวะ (อินทร์) ผู้ตกอยู่ในไวรากยะอันหม่นเศร้า ได้ขึ้นสู่ภูผา ครั้นตั้งใจแน่วแน่ต่อความตาย ก็เกือบจะทอดกายลงสู่เบื้องล่าง
Narrator (Purāṇic narrator within the Tīrthamāhātmya frame)
Type: peak
Listener: Śaunaka and sages
Scene: Vāsava climbing a rugged mountain path at twilight, face set with grim resolve; the precipice ahead, while unseen divine/sage presence prepares to intervene.
FAQs
A crisis moment becomes the doorway to divine guidance; dharma intervenes before irreversible harm.
The tīrtha is not named yet; the verse prepares the scene for the later revelation of Hāṭakeśvara and Nāgabila.
None; it is narrative setup describing intent and circumstance.