Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 112
सूत उवाच । ततस्तद्वचनाच्छक्रस्तीर्थयात्रापरायणः । बभ्राम सकलां पृथ्वीं स्नानं कुर्वन्पृथक्पृथक्
sūta uvāca | tatastadvacanācchakrastīrthayātrāparāyaṇaḥ | babhrāma sakalāṃ pṛthvīṃ snānaṃ kurvanpṛthakpṛthak
สูตะกล่าวว่า: ครั้นแล้วตามถ้อยคำนั้น ศักระ (อินทร์) ตั้งจิตมุ่งมั่นในการจาริกสู่ทีรถะทั้งหลาย เขาเที่ยวไปทั่วพิภพ และอาบน้ำชำระบาป ณ สถานศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่งแยกกันไป
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya ṛṣis
Scene: Indra/Śakra as a weary yet resolute pilgrim-king, moving from ford to ford, performing snāna at each—rivers, ghāṭas, forest hermitages, and distant shrines passing like a montage.
FAQs
Purification is pursued through disciplined practice—pilgrimage and repeated sacred bathing express sustained commitment to dharma.
The verse praises the network of tīrthas across the earth collectively rather than a single named site.
Tīrthayātrā with snāna at each tīrtha—bathing in different sacred waters as a form of prāyaścitta.