Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
कृतार्थास्तत्र संजाताः सूतमागध बन्दिनः । चारणा ब्राह्मणेंद्राश्च तथान्येऽपि च तार्किकाः
kṛtārthāstatra saṃjātāḥ sūtamāgadha bandinaḥ | cāraṇā brāhmaṇeṃdrāśca tathānye'pi ca tārkikāḥ
ที่นั่นเหล่าสูตะ มาคธะ และบันดิน ผู้ขับสรรเสริญ ต่างบรรลุความสมปรารถนา; ทั้งเหล่าจารณะ พราหมณ์ผู้เป็นเลิศ และนักตรรกะผู้รู้ทั้งหลายก็เช่นกัน
Narrator (Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in a māhātmya frame)
Type: kshetra
Scene: A learned assembly at the festival: bards singing genealogies and praises, brāhmaṇas seated with palm-leaf manuscripts, logicians engaged in respectful debate; patrons offering garments and coins.
FAQs
A true tīrtha perfects diverse seekers—devotees, scholars, and reciters—by granting inner fulfillment through sacred association.
The verse praises the unnamed tīrtha being described in Nāgarakhaṇḍa, Tīrthamāhātmya, Adhyāya 73 (context continues in surrounding verses).
No explicit rite is stated here; the emphasis is on the transformative merit of being present at the tīrtha.