Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
महासेनोऽपि संवीक्ष्य मातॄस्ताः समुपागताः । सोत्कण्ठः षण्मुखो जातो द्वादशाक्षभुजस्तथा
mahāseno'pi saṃvīkṣya mātṝstāḥ samupāgatāḥ | sotkaṇṭhaḥ ṣaṇmukho jāto dvādaśākṣabhujastathā
มหาเสนเอง ครั้นเห็นเหล่ามารดาทั้งนั้นเข้ามาใกล้ ก็เกิดความกระตือรือร้น; แล้วท่านก็บังเกิดเป็นษัณมุข มีหกพักตร์ และมีสิบสองกรด้วยเช่นกัน
Sūta (continuing narration)
Type: kshetra
Scene: The newborn Mahāsena, seeing the assembled mothers, becomes Ṣaṇmukha—six faces blooming outward—and manifests twelve arms, conveying irresistible divine power and protective readiness.
FAQs
Divinity adapts form to relationship and dharma—Skanda’s many faces/arms signify readiness to receive and protect through multiple powers.
The account remains embedded in the Nāgarakhaṇḍa’s tīrtha narrative; the verse emphasizes the miracle rather than the site-name.
No ritual prescription appears in this verse.