Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
यत्तया पार्वती स्पृष्टा ततो वै खण्डशः कृता । तेन कर्मविपाकेन संजाता विषकन्यका
yattayā pārvatī spṛṣṭā tato vai khaṇḍaśaḥ kṛtā | tena karmavipākena saṃjātā viṣakanyakā
เพราะนางได้แตะต้องพระปารวตี แล้วกลับทำ (รูปนั้น) ให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยวิบากแห่งกรรมนั้นเอง นางจึงบังเกิดเป็น “วิษกัญญา” หญิงสาวพิษ
Sūta
Scene: A flashback-like karmic tableau: the woman touches Pārvatī (or a form/image of Pārvatī) and then breaks it into pieces; the scene transitions into the ominous destiny of being born a viṣakanyā (poison-maiden).
FAQs
Sacred transgression—especially against divine forms—returns as a powerful karmic fate; reverence safeguards spiritual wellbeing.
The verse explains karmic backstory; the tīrtha’s praise is expressed subsequently through the description of the holy waters and surroundings.
No explicit prescription; the implied dharma is protection and reverence toward temples and mūrtis.