Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 28
अथ ते तां समालोक्य भर्त्सयित्वा मुहुर्मुहुः । संताड्य लकुटाघातैर्लोष्टघातैश्च मुष्टिभिः
atha te tāṃ samālokya bhartsayitvā muhurmuhuḥ | saṃtāḍya lakuṭāghātairloṣṭaghātaiśca muṣṭibhiḥ
ครั้นเห็นนางแล้ว พวกเขาก็ด่าว่าติเตียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทำร้ายนาง—ฟาดด้วยกระบอง ขว้างก้อนดิน และชกด้วยกำปั้น
Sūta (continuing narration)
Scene: A lone woman is surrounded by assailants; they hurl abuse and strike her with clubs, clods, and fists; the scene is tense, dark, and morally charged, foreshadowing divine/karma-driven resolution.
FAQs
It portrays the compounding of adharma—cruelty layered upon greed—highlighting how violence deepens karmic entanglement.
The verse is narrative groundwork; the tīrtha’s glorification is articulated later through the sacred pond’s description.
None in this verse.