Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 26
सूत उवाच । चंडालत्वे तया विप्रा वर्तंत्या भ्रममाणया । देवतायतने दृष्टा गौरी हेममयी शुभा
sūta uvāca | caṃḍālatve tayā viprā vartaṃtyā bhramamāṇayā | devatāyatane dṛṣṭā gaurī hemamayī śubhā
สุทากล่าวว่า “โอ้พราหมณ์ทั้งหลาย ขณะนางดำรงอยู่ในภาวะแห่งหญิงจัณฑาลและเร่ร่อน นางได้เห็นในเทวสถาน พระคุรีผู้เป็นมงคล สร้างด้วยทองคำ”
Sūta
Type: temple
Listener: Ṛṣayaḥ
Scene: A wandering outcaste woman pauses at a small shrine; inside stands an auspicious golden Gaurī image, radiant and serene. The woman’s gaze mixes awe and desire, foreshadowing theft.
FAQs
Even a fallen condition can become a turning point when one encounters the deity; sacred space awakens karmic consequences and transformation.
The verse points to a devatāyatana (shrine) within the adhyāya’s sacred landscape; the detailed tīrtha portrayal comes later (the pond and its holiness).
No explicit rite is stated; the focus is the temple vision of Gaurī.