Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 25
त्वं रतिस्त्वं धृतिस्तुष्टिस्त्वं गौरी त्वं सुरेश्वरी । त्वं लक्ष्मीस्त्वं च सावित्री गायत्री त्वमसंशयम्
tvaṃ ratistvaṃ dhṛtistuṣṭistvaṃ gaurī tvaṃ sureśvarī | tvaṃ lakṣmīstvaṃ ca sāvitrī gāyatrī tvamasaṃśayam
พระองค์คือรตี พระองค์คือธฤติและความอิ่มเอม พระองค์คือคौรี และคือพระนางผู้เป็นใหญ่เหนือเหล่าเทวะ พระองค์คือพระลักษมี และคือสาวิตรี—โดยแท้จริงพระองค์คือคายตรี มิอาจสงสัย
Niṣadhādhipati (the lord/king of Niṣadha), offering Devī-stuti
Type: kshetra
Scene: A serene Mahādevī radiates multiple aspects: lotus-bearing Lakṣmī aura, Vedic Gāyatrī light, Gaurī’s auspiciousness, and personified virtues (Dhṛti, Tuṣṭi) surrounding her like attendants.
FAQs
All auspicious powers—love, fortitude, prosperity, sacred wisdom—are expressions of the one Devī.
The verse is primarily theological (one Goddess, many forms); the tīrtha is not named in this line.
No direct prescription; the identification with Gāyatrī suggests reverence through mantra and purity of worship.