Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 91
सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ सा वाणी विररामांऽतरिक्षगा । सोऽपि पार्थिवशार्दूलः प्रहृष्टः स्वपुरं ययौ
sūta uvāca | evamuktvātha sā vāṇī virarāmāṃ'tarikṣagā | so'pi pārthivaśārdūlaḥ prahṛṣṭaḥ svapuraṃ yayau
สูตะกล่าวว่า: ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว เสียงนั้นซึ่งอยู่ในเวหาก็สงบเงียบไป และราชสีห์ท่ามกลางกษัตริย์นั้น เมื่อเปี่ยมด้วยปีติ ก็กลับสู่เมืองของตน
Sūta
Tirtha: Bhrūṇagarta (contextual)
Type: kund
Scene: An unseen voice in the sky—suggested by radiating light or a cloud opening—then silence; the king, relieved and joyful, turns back toward his city with attendants, leaving the sanctified spot behind.
FAQs
Divine instruction concludes with inner certainty; the devotee returns strengthened and joyful after receiving guidance.
The surrounding episode concerns Bhrūṇagarta, though this verse narrates the heavenly voice and the king’s return.
None; it is a narrative transition after a divine proclamation.