Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 65
सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । प्रचक्रुर्जपतेस्तस्य साधुवादाननेकशः
sūta uvāca | etacchrutvā dvijaśreṣṭhā vismayotphullalocanāḥ | pracakrurjapatestasya sādhuvādānanekaśaḥ
สูตกล่าวว่า: ครั้นได้ฟังดังนี้ พราหมณ์ผู้ประเสริฐทั้งหลายมีดวงตาเบิกบานด้วยความพิศวง แล้วกล่าวสาธุการนานาประการแก่พระราชาผู้นั้น ผู้สวดภาวนาเป็นนิตย์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
Sūta (Lomaharṣaṇa/augrśravas tradition)
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied standard Purāṇic frame)
Scene: Sūta narrates: brāhmaṇas, eyes widened in wonder, repeatedly praise the king-reciter; gestures of approval, raised hands, and murmured benedictions fill the hall.
FAQs
True sacred narration (ākhyāna) inspires śraddhā and communal affirmation of dharma.
The surrounding narrative glorifies Mahākāla’s kṣetra/tīrtha (traditionally Ujjain).
No direct prescription; the verse depicts praise and approval offered to the speaker/king after the sacred account.