Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 53
शेषकालेऽपि चित्तस्थान्कामान्मर्त्यः समाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्या सा द्वारका नरैः । सर्वेष्वपि हि कालेषु चातुमास्ये विशेषतः
śeṣakāle'pi cittasthānkāmānmartyaḥ samāpnuyāt | tasmātsarvaprayatnena pūjyā sā dvārakā naraiḥ | sarveṣvapi hi kāleṣu cātumāsye viśeṣataḥ
แม้ในกาลอื่น ๆ มนุษย์ผู้เป็นปุถุชนก็อาจบรรลุความปรารถนาที่สถิตในจิตได้ ดังนั้นชนทั้งหลายพึงบูชา “ทวารกา” อันศักดิ์สิทธิ์นั้นด้วยความเพียรทุกประการ—ทุกกาลเวลา โดยเฉพาะยิ่งในกาลจาตุรมาสยะ
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sauti)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: dvija-śreṣṭhas (best of Brahmins) as the addressed audience in the surrounding narrative frame
Scene: Pilgrims approach sea-girt Dvārakā; lamps and incense rise before the Lord in the temple, with Cāturmāsya austerities—tulasī, offerings, and restrained living—framing the worship.
FAQs
Consistent worship at a sanctified tīrtha yields both worldly and spiritual fruits, with sacred seasons multiplying the merit.
The Dvārakā-designated sacred site established at the tīrtha in Nāgara Khaṇḍa, Adhyāya 41.
Worship (pūjā) of the Dvārakā site with full effort at all times, and with special emphasis during Cāturmāsya.