Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 160
श्रीवर्धनैतिख्यातो नानाशास्त्रकृतश्रमः । स दृष्ट्वा सर्पभोगेन समंताद्वेष्टितं गुरुम्
śrīvardhanaitikhyāto nānāśāstrakṛtaśramaḥ | sa dṛṣṭvā sarpabhogena samaṃtādveṣṭitaṃ gurum
เขาผู้เป็นที่รู้จักนามว่า ศรีวรรธนะ ผู้ตรากตรำในคัมภีร์ศาสตรศักดิ์สิทธิ์นานาประการ ได้เห็นครูบาอาจารย์ของตนถูกขดล้อมรอบด้วยวงรัดของพญานาคทุกทิศทาง
Sūta (deduced: Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Scene: A learned disciple named Śrīvardhana witnesses his guru tightly encircled by a massive serpent coil, the crowd frozen in shock; the guru appears constrained, the serpent’s hood raised, creating a tense, ominous tableau.
FAQs
Learning (śāstra) finds its fulfillment in reverence for the guru and witnessing steadfast yogic virtue in crisis.
The verse is part of Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya, but this line does not specify the exact tīrtha name.
No explicit ritual is mentioned; the focus is on the disciple’s observation and the guru’s tested composure.