Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
सूत उवाच । एकस्तेषां मृगव्याधो विख्यातो भुवनत्रये । द्वितीयः सर्वसंज्ञश्च निंदितश्च तृतीयकः
sūta uvāca | ekasteṣāṃ mṛgavyādho vikhyāto bhuvanatraye | dvitīyaḥ sarvasaṃjñaśca niṃditaśca tṛtīyakaḥ
สูตะกล่าวว่า: “ในหมู่พวกเขา ผู้หนึ่งคือ มฤควยาธะ เป็นที่เลื่องลือในไตรโลก ผู้ที่สองมีนามว่า สรรวสัญญะ และผู้ที่สามเป็นที่รู้จักว่า นินทิตะ”
Sūta
Tirtha: Vārāṇasī (Kāśī) / Rudra-associated assembly (contextual)
Type: kshetra
Listener: ṛṣayaḥ
Scene: Sūta enumerates names before the sages; faint vignettes appear: a hunter with bow (Mṛgavyādha), a learned figure (Sarvasaṃjña), and a humbled penitent (Nindita), all oriented toward a Śiva shrine.
FAQs
Purāṇas preserve sacred lineages and divine associations through precise naming, making remembrance (smaraṇa) and recitation meaningful.
The immediate verse lists names; the surrounding passage is framed by the Vārāṇasī (Kāśī) context introduced just prior.
None in this verse; it is a nominative listing in response to the sages’ question.