ऋषय ऊचुः । एक एव श्रुतो रुद्रो न द्वितीयः कथंचन । गौरी भार्याप्रिया यस्य स्कन्दः पुत्रः प्रकीर्तितः
ṛṣaya ūcuḥ | eka eva śruto rudro na dvitīyaḥ kathaṃcana | gaurī bhāryāpriyā yasya skandaḥ putraḥ prakīrtitaḥ
เหล่าฤๅษีกล่าวว่า “เราได้ยินมาว่า พระรุทระทรงเป็นหนึ่งเดียว—หาได้มีที่สองไม่โดยประการทั้งปวง ผู้ซึ่งพระนางคุรีเป็นชายาอันเป็นที่รัก และพระสกันทะเป็นโอรสอันเลื่องลือ”
Ṛṣayaḥ (the sages)
It affirms the oneness and unsurpassed sovereignty of Rudra (Śiva), even while acknowledging his familial forms as Gaurī’s husband and Skanda’s father.
The immediate narrative context in this adhyāya moves toward Hāṭakeśvara connected with Vārāṇasī/Kāśī sacred geography.
No explicit rite is prescribed in this verse; it is a doctrinal statement preparing for the ensuing tīrtha narrative.