वर्षेण वासुदेवस्य दिनं माहेश्वरं भवेत् । निजमानेन सोप्यत्र याव द्वर्षशतं स्थितः
varṣeṇa vāsudevasya dinaṃ māheśvaraṃ bhavet | nijamānena sopyatra yāva dvarṣaśataṃ sthitaḥ
ด้วยหนึ่งปีของพระวาสุเทวะ จึงบังเกิดเป็น ‘วันมาเหศวร’ และพระองค์นั้นเอง ตามมาตราของตน ก็ทรงดำรงอยู่ ณ ที่นี้หนึ่งร้อยปี
Narrative voice (Sūta as continuing expositor within the Māhātmya context)
Scene: A composite cosmic diagram: Vāsudeva’s year transforming into a Māheśvara day; Hari and Hara shown as complementary poles around a single time-wheel.
It harmonizes divine orders by relating their measures of time, suggesting unity of cosmic governance under dharma.
Hāṭakeśvara-kṣetra is the Māhātmya setting, though this verse itself is a cosmological aside.
None; it defines a time equivalence (Vāsudeva-year to Māheśvara-day).