Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 458
संभवंति युगे तस्मिन्यो निसंसर्गतो विभो । तथान्ये संख्यया हीना एतेभ्यो निंदिता नराः
saṃbhavaṃti yuge tasminyo nisaṃsargato vibho | tathānye saṃkhyayā hīnā etebhyo niṃditā narāḥ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ในกาลยุกนั้นย่อมมีผู้คนเกิดขึ้นซึ่งดำรงอยู่ปราศจากสัทสังคะ คือคบหาสมาคมอันประเสริฐ; และยังมีผู้อื่นอีก แม้มีจำนวนน้อยกว่า แต่ถูกติเตียนว่าเลวร้ายยิ่งกว่าคนเหล่านั้น
Not explicit in the snippet (Tīrthamāhātmya narrative voice; likely Sūta’s narration in Nāgarakhaṇḍa context)
Scene: A contrast tableau: on one side, people drifting in aimless, harmful company; on the other, a small group in satsanga near a shrine, radiating calm; a few figures depicted as darker, more censured than the rest.
FAQs
Dharma weakens when people abandon uplifting association; the Purāṇa warns that such isolation breeds further degradation.
No single tīrtha is named in this verse; it functions as a moral preface within a broader Tīrthamāhātmya setting.
No explicit ritual is stated here; the implied discipline is seeking noble company and dhārmic conduct.