Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 15
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि विहितैरन्यजन्मजैः । दृष्टमात्रेण येनात्र पातकात्तद्दिनोद्भवात् । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्
ajñānājjñānato vāpi vihitairanyajanmajaiḥ | dṛṣṭamātreṇa yenātra pātakāttaddinodbhavāt | mucyate nātra saṃdehaḥ satyametanmayoditam
ไม่ว่าผู้ใดจะมาที่นี่ด้วยความไม่รู้หรือด้วยความรู้แจ้ง—แบกบาปที่สั่งสมจากการกระทำในชาติอื่น—เพียงได้เห็นตถาคตสถานศักดิ์สิทธิ์นี้ ก็ย่อมพ้นจากบาปที่สุกงอมในวันนั้นเอง. ไม่มีข้อสงสัย; นี่คือสัจจะที่เรากล่าวไว้
Narratorial voice within Tīrthamāhātmya (contextually Sūta/Lomaharṣaṇa-type narrator)
Type: kshetra
Listener: Dvija-sattamāḥ / ṛṣi-assembly
Scene: A weary traveler arrives—whether knowingly or by chance—gazes upon the tīrtha; a subtle aura of sanctity radiates, symbolizing karmic burdens falling away.
FAQs
Pilgrimage is transformative: even simple darśana of a powerful tīrtha can dissolve sin and renew dharmic life.
The verse praises the local tīrtha being described in Nāgarakhaṇḍa, Tīrthamāhātmya (exact name not stated in this single shloka).
No specific rite is prescribed here; the stated practice is darśana—merely seeing the sacred place.