Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 105
तच्छ्रुत्वाऽथ विनिष्क्रांतो गुल्ममध्याच्छतक्रतुः । हृष्टरोमा हतं श्रुत्वा वृत्रं दानवसत्तमम्
tacchrutvā'tha viniṣkrāṃto gulmamadhyācchatakratuḥ | hṛṣṭaromā hataṃ śrutvā vṛtraṃ dānavasattamam
ครั้นได้สดับดังนั้น ศตกรตุ (อินทรา) ก็ออกมาจากกลางพุ่มพง; และเมื่อได้ยินว่า วฤตระ—ผู้ประเสริฐในหมู่ทานวะ—ถูกสังหารแล้ว ขนกายของท่านก็ลุกชันด้วยปีติยินดี
Narrator (contextual Purāṇic narration within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: Indra (Śatakratu), emerging from dense thickets after hearing of Vṛtra’s death; his body language shows sudden elation—gooseflesh, uplifted gaze—while the forest still holds the tension of recent conflict.
FAQs
Right counsel restores courage; when truth is affirmed, the heart regains strength and relief arises naturally.
No named tīrtha appears in this verse; it remains within the chapter’s tīrtha-māhātmya narrative setting.
None.