Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 48
वायवस्तत्र वाद्यं च चक्रुः सुस्वरमोजसा । महेन्द्रो वंशवाद्यं च सुगिरं सुस्वरं बहुः
vāyavastatra vādyaṃ ca cakruḥ susvaramojasā | mahendro vaṃśavādyaṃ ca sugiraṃ susvaraṃ bahuḥ
ณ ที่นั้น เหล่าวายุทั้งหลายบรรเลงเครื่องดนตรีด้วยพลังและเสียงอันเที่ยงตรงไพเราะ; และพระมหินทรก็ทรงเป่าขลุ่ยไม้ไผ่ ให้เกิดท่วงทำนองหวานละมุนมากมาย
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Nāgarakhaṇḍa; exact speaker not explicit in the snippet)
Type: kshetra
Scene: A swirling yet orderly scene: personified Vāyus create resonant instrumental tones, while Mahendra plays a bamboo flute, sending many sweet notes across the sacred assembly toward Śiva.
FAQs
The sacred assembly offers its finest energies—breath (wind) and melody (flute)—as worship, showing that excellence can be devotion.
The broader chapter is within a tīrtha-glorification frame; this verse describes the worship-moment rather than naming the locale.
Instrumental offerings (vādyopacāra) are described, especially flute-playing and strong, well-tuned accompaniment.