Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 27
श्रीरागप्रमुखा रागास्तस्य पुत्रा महौजसः । अमूर्त्ताश्चैव ते पुत्रा हरदेव समुद्भवाः
śrīrāgapramukhā rāgāstasya putrā mahaujasaḥ | amūrttāścaiva te putrā haradeva samudbhavāḥ
เหล่าราคะที่มีศรีราคะเป็นประมุข เป็นบุตรผู้ทรงเดชและรุ่งเรืองของเขา บุตรเหล่านั้นแท้จริงไร้รูป เกิดขึ้นจากหระ ผู้เป็นองค์เทวะเจ้า
Deductive: Sūta/Lomaharṣaṇa narrating to sages
Type: kshetra
Scene: Personified rāgas led by Śrīrāga appear as radiant, mighty ‘sons’—yet with an aura of formlessness, emerging from Hara; the scene blends anthropomorphic figures with abstract sound-waves/halos.
FAQs
Sacred sound (nāda) is treated as a divine emanation—rāgas arise from Śiva himself, suggesting that devotion, song, and praise participate in cosmic order.
Not directly named in this verse; the passage contributes to the sanctity of the setting by depicting divine emanations present there.
No explicit ritual is prescribed; the verse implicitly valorizes devotional sound and praise.