Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
तेषामपि प्रसन्ना साऽनुग्रहं समुपाकरोत् । विष्णुस्तुता महाभागा विश्वमाताऽघनाशिनी
teṣāmapi prasannā sā'nugrahaṃ samupākarot | viṣṇustutā mahābhāgā viśvamātā'ghanāśinī
แม้แก่พวกเขา นางก็ทรงพอพระทัยและประทานพระกรุณาอนุเคราะห์ ครั้นได้รับการสรรเสริญโดยพระวิษณุ นางผู้มหาภาคยะ—พระมารดาแห่งสากลโลก—ทรงเป็นผู้ทำลายบาป
Gālava (continuing narration; implied)
Type: kshetra
Scene: A radiant Devī, serene and maternal, bestows a visible boon-hand (varada-mudrā) while Viṣṇu stands in reverent praise; a subtle aura suggests sins dissolving like smoke.
FAQs
Divine grace (anugraha) follows appeasement and praise; the Goddess is portrayed as the universal mother whose favor removes sin.
Not explicitly named in this verse; the sin-destroying motif typically supports the tīrtha’s salvific reputation in the surrounding passage.
Stuti (praise/hymn) is implied as a means of invoking anugraha; no fixed ritual steps are specified.