मन्त्रयन्त्रसमोपेता ब्रह्मविष्णुशिवादिषु । नित्यरूपा महारूपा सर्वरूपा निरञ्जना
mantrayantrasamopetā brahmaviṣṇuśivādiṣu | nityarūpā mahārūpā sarvarūpā nirañjanā
ทรงประกอบด้วยมนตร์และยันตร์ สถิตอยู่ท่ามกลางพรหมา วิษณุ ศิวะ และเหล่าอื่น ๆ พระนางทรงมีรูปนิรันดร์ ทรงมีรูปอันไพศาล ทรงเป็นทุกรูป และทรงนิรัญชนา คือปราศจากมลทิน
Narrator (undetermined from snippet; likely within the same Brahmā–Nārada/Gālava narration layer)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (context)
Type: kshetra
Listener: Nārada
Scene: The Devī appears as a luminous presence whose body contains Brahmā, Viṣṇu, and Śiva as emanations; around her float yantras and mantra syllables, while she remains serene and stainless.
The Divine Feminine is portrayed as transcendent and all-pervading—present through mantra/yantra power and beyond impurity.
No single tirtha is named in this verse; it functions as a theological praise within a māhātmya setting.
Implicitly references mantra and yantra as ritual-spiritual supports, without prescribing a specific rite.