Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
ततो वै ब्राह्मणा जाता मरीच्यादिमुनीश्वराः । तेषां कनीयांस्त्वं जातो ज्ञानवेदांतपारगः
tato vai brāhmaṇā jātā marīcyādimunīśvarāḥ | teṣāṃ kanīyāṃstvaṃ jāto jñānavedāṃtapāragaḥ
แล้วแท้จริงเหล่าฤๅษีพราหมณ์ ผู้เป็นเจ้าแห่งมุนี เริ่มแต่พระมรีจิ ก็ได้บังเกิดขึ้น และในหมู่ท่านเหล่านั้น ท่านได้บังเกิดเป็นผู้น้อยสุด เป็นบัณฑิตผู้ข้ามถึงฝั่งไกลแห่งญาณและเวทานตะแล้ว
Brahmā (addressing Nārada within the narrative)
Listener: Nārada (explicitly addressed in the surrounding sequence)
Scene: A luminous creator-figure narrates the arising of Marīci and the primordial sages; among them a younger sage is singled out as Vedānta-parāga, seated in serene contemplation with palm-leaf manuscripts.
FAQs
Spiritual authority is linked to realized knowledge—Vedānta mastery—alongside sacred lineage and service to dharma.
No particular tīrtha is named in this verse; it situates the tīrtha discourse within a revered r̥ṣi-lineage.
None directly; the verse praises jñāna and Vedānta attainment.