Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 19
कार्यादीनां च सर्वेषां संगमस्तत्र नित्यदा । चातुर्मास्ये समायाते विष्णुभक्त्या तयोः शिवम्
kāryādīnāṃ ca sarveṣāṃ saṃgamastatra nityadā | cāturmāsye samāyāte viṣṇubhaktyā tayoḥ śivam
ณ ที่นั้น กิจทั้งปวงและการงานอันเกี่ยวเนื่องย่อมมาบรรจบเป็นหนึ่งอยู่เนืองนิตย์ ครั้นจาตุรมาสยะมาถึง ด้วยภักติแด่พระวิษณุ ความเป็นสิริมงคล (ศิวัม) ย่อมบังเกิดแก่ทั้งสอง คือสามีภรรยา
Sūta (deduced for Nāgarakhaṇḍa māhātmya-style narration)
Type: kshetra
Scene: A devoted couple at a tīrtha during the monsoon months, offering tulasī and lamps to Viṣṇu; the atmosphere suggests ‘all duties converging’—dāna, japa, snāna, and pūjā performed together, culminating in an aura of śivam (auspiciousness).
FAQs
When household duties are integrated with seasonal vows and Viṣṇu-bhakti, enduring auspicious welfare arises.
No particular tīrtha is explicitly mentioned in this verse; it aligns Cāturmāsya devotion with the broader tīrtha-māhātmya ethos.
Cāturmāsya observance coupled with devotion to Viṣṇu as a means to auspicious benefit.