ब्रह्मोवाच । व्रतं विष्णुव्रतं विद्धि विष्णुभक्तिसमन्वितम् । तपश्च धर्मवर्तित्वं कृच्छ्रादिकमथापि वा
brahmovāca | vrataṃ viṣṇuvrataṃ viddhi viṣṇubhaktisamanvitam | tapaśca dharmavartitvaṃ kṛcchrādikamathāpi vā
พรหมาตรัสว่า “จงรู้ว่าวรตะนั้นคือวิษณุวรตะ อันประกอบด้วยภักติแด่พระวิษณุ และจงรู้ว่าตบะคือความมั่นคงในการประพฤติธรรม—หรือมิฉะนั้นก็เป็นการบำเพ็ญพรตชดใช้ เช่น กฤจฉระและวัตรอื่น ๆ ที่คล้ายกัน”
Brahmā
Listener: Nārada
Scene: Brahmā instructs Nārada with an open palm teaching gesture; symbolic items appear: tulasī garland (bhakti), a dharma-scale or scripture (dharma-vartitva), and a small austerity icon (simple meal bowl) indicating Kṛcchra.
True vrata is devotion-centered (Viṣṇu-bhakti), and true tapas is sustained dharmic living, supported by penance when needed.
No single site is specified in this verse; the teaching is doctrinal within the Tīrthamāhātmya context.
Observing a Viṣṇu-dedicated vow with bhakti; and practicing dharmic restraint or formal penances like Kṛcchra.