Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
प्रत्यहं संकुचत्यस्य क्षुत्पिपासादिकः श्रमः । स योगी नियमी नित्यं हरौ सुप्ते विशिष्यते
pratyahaṃ saṃkucatyasya kṣutpipāsādikaḥ śramaḥ | sa yogī niyamī nityaṃ harau supte viśiṣyate
วันแล้ววันเล่า ความเหนื่อยล้าจากความหิว กระหาย และอื่น ๆ ย่อมหดหายไปสำหรับเขา โยคีผู้มีวินัย—สำรวมตนเป็นนิตย์—ย่อมรุ่งเรืองเป็นพิเศษในกาลจาตุรมาสยะ เมื่อกล่าวกันว่าพระหริทรงบรรทม
Narrator (contextual; within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya)
Type: kshetra
Scene: A disciplined yogin in a simple āśrama near a temple or river, taking minimal food/water, seated in meditation; monsoon clouds suggest Hari’s ‘sleep’ season; the yogin’s aura brightens as bodily strain recedes.
FAQs
Steady self-discipline reduces bodily afflictions and makes one spiritually distinguished, especially in sacred seasons like Cāturmāsya.
This verse emphasizes Cāturmāsya discipline within the Tīrthamāhātmya context; no single named tīrtha is specified in this line.
Observance of niyama (restraints) and yogic discipline during the period of Hari’s sleep (Cāturmāsya).