Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
अथवा सत्यमेवैतान्निर्विण्णो जीविताच्च सः । दरिद्रोपहतो नित्यं सर्वभोगविवर्जितः
athavā satyamevaitānnirviṇṇo jīvitācca saḥ | daridropahato nityaṃ sarvabhogavivarjitaḥ
“หรือบางทีนี่แหละคือความจริง: เขาเบื่อหน่ายชีวิตแล้ว ถูกความยากจนกระหน่ำอยู่เนืองนิตย์ ปราศจากความสุขสำราญทั้งปวง จึงพูดกับเราเช่นนี้”
Adhaka
Type: kshetra
Scene: Andhaka rationalizes the warning as the speech of someone weary of life—poor, constantly afflicted, deprived of pleasures—projecting materialist assumptions onto the divine command.
FAQs
Worldly deprivation can push one either into despair or toward detachment; the Purāṇic frame urges turning hardship into dharmic transformation.
Not explicit here; the chapter context later names Vārāṇasī and Kailāsa as principal sacred loci.
None in this verse.