Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
ब्राह्मणा ऊचुः । कृत्वा श्राद्धं महाराज प्रदातव्याऽथ दक्षिणा । ब्राह्मणेभ्यस्ततः श्राद्धं पितॄणां चोपतिष्ठति
brāhmaṇā ūcuḥ | kṛtvā śrāddhaṃ mahārāja pradātavyā'tha dakṣiṇā | brāhmaṇebhyastataḥ śrāddhaṃ pitṝṇāṃ copatiṣṭhati
พราหมณ์ทั้งหลายกล่าวว่า: “ข้าแต่มหาราช ครั้นประกอบพิธีศราทธ์แล้ว พึงถวายทักษิณาเป็นค่าบูชา ครั้นให้แก่พราหมณ์แล้ว ศราทธ์นั้นย่อมถึงปิตฤทั้งหลายโดยชอบ และยังประโยชน์แก่บรรพชนด้วย”
Brāhmaṇas
Type: kshetra
Listener: Mahārāja (king)
Scene: A king completes a śrāddha rite; brāhmaṇas seated on kuśa mats receive dakṣiṇā while offerings are mentally dedicated to pitṛs.
FAQs
Ritual sincerity must be completed through generosity—dakṣiṇā is portrayed as the seal that carries śrāddha’s benefit to the ancestors.
This is a dharma-instruction within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; the verse itself does not specify a single tīrtha name.
After śrāddha, dakṣiṇā must be given to brāhmaṇas; this is stated as essential for the rite to properly reach the pitṛs.