Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 55
अश्वत्थजनका मर्त्या निपत्य जगती तले । पापामुक्ताः समायांति योनिं श्रेष्ठां शुभान्विताः
aśvatthajanakā martyā nipatya jagatī tale | pāpāmuktāḥ samāyāṃti yoniṃ śreṣṭhāṃ śubhānvitāḥ
เหล่ามนุษย์ผู้เป็น ‘ผู้ให้กำเนิด’ แก่อัศวัตถะ โดยตั้งมันลงบนผืนพิภพ ย่อมหลุดพ้นจากบาป และเข้าถึงภพกำเนิดอันประเสริฐ เปี่ยมด้วยมงคล
Unknown (Nāgarakhaṇḍa narrator addressing a king; speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Aśvattha-janakatva (merit of establishing aśvattha)
Type: kshetra
Listener: king (narādhipa/rājan)
Scene: A devotee plants an aśvattha; above, a radiant path indicates pāpa-mukti and ascent to auspicious rebirth; the tree shelters travelers and animals, showing loka-kalyāṇa.
FAQs
Creating and sustaining sacred supports for dharma (like the aśvattha) yields purification and higher auspicious destiny.
No single tīrtha is named in this verse; it praises the act itself within a tīrtha-centered discourse.
Establishing/planting an aśvattha on the earth as a meritorious dharmic act.