Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 35
यथा वृष्टिं प्रवांछन्ति कर्षुकाः सस्यवृद्धये । तथात्मप्रीतये तेऽपि प्रवांछन्तींदुसंक्षयम्
yathā vṛṣṭiṃ pravāṃchanti karṣukāḥ sasyavṛddhaye | tathātmaprītaye te'pi pravāṃchantīṃdusaṃkṣayam
ดุจชาวนาปรารถนาฝนเพื่อความงอกงามแห่งพืชผล ฉันใด เพื่อความปีติอิ่มเอมของตน ปิตฤทั้งหลายก็ปรารถนากาลจันทร์เสื่อม คืออมาวาสยา อันเป็นเวลาสมควรแก่การบูชา ฉันนั้น
Unspecified (didactic narrator within Tīrthamāhātmya)
Type: kshetra
Listener: Mahārāja (king)
Scene: Farmers look to monsoon clouds over green fields; parallel scene shows a householder at a riverbank offering piṇḍa and water under a moonless sky; the ‘rain-to-crop’ and ‘amāvāsyā-to-pitṛ’ correspondence is visually echoed by flowing water and abundance motifs.
FAQs
As rain nourishes crops, timely rites nourish the Pitṛs; correct timing is itself a form of dharma.
The verse functions within a sacred-geography discourse but here glorifies the sacred time (amāvāsyā) more than a named location.
Offerances/śrāddha are particularly recommended at indu-saṃkṣaya (amāvāsyā) for pitṛ satisfaction.