Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 32
सर्वं जनं नरेन्द्रस्य मृतं जीवापयन्निव । मा नृपानेन दुःखेन व्याधिजेन हुताशनम् । प्रविश त्वं स्थिते तीर्थे सर्वव्याधिक्षयावहे
sarvaṃ janaṃ narendrasya mṛtaṃ jīvāpayanniva | mā nṛpānena duḥkhena vyādhijena hutāśanam | praviśa tvaṃ sthite tīrthe sarvavyādhikṣayāvahe
“ข้าแต่พระนเรนทร ผู้คนของพระองค์ประหนึ่งถูกชุบชีวิตจากความตาย—เพราะรักและผูกพันต่อพระองค์ยิ่งนัก อย่าได้เพราะทุกข์อันเกิดจากโรคนี้แล้วเสด็จเข้าสู่ไฟ (หุตาศนะ) เลย จงเสด็จเข้าสู่ทีรถะอันสถิตมั่นนี้เถิด ซึ่งยังความสิ้นไปแห่งโรคทั้งปวง”
Kārpaṭika
Tirtha: Unnamed 'sthita tīrtha' (as per verse)
Type: ghat
Listener: Nṛpa (the king)
Scene: The ascetic stands before the afflicted king, hand raised in reassurance; behind them a glimpse of a sacred waterbody/ghāṭa suggests the nearby tīrtha that destroys diseases.
FAQs
Despair is not dharma; sacred geography (tīrtha) is presented as a divinely sanctioned remedy that restores hope and health.
A “sarvavyādhi-kṣayāvaha” (all-disease-destroying) tīrtha is praised, though its proper name is not given in this snippet.
The instruction is to go/enter the tīrtha; in tīrthamāhātmya context this implies tīrtha-sevā, especially snāna (ritual bathing).