Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 72
तस्मात्कीर्तय मे स्थानं श्रेष्ठं वित्तवतां हि यत् । तत्र सञ्जायते तृप्तिः शाश्वती प्रचुरा प्रभो
tasmātkīrtaya me sthānaṃ śreṣṭhaṃ vittavatāṃ hi yat | tatra sañjāyate tṛptiḥ śāśvatī pracurā prabho
เพราะฉะนั้น ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดตรัสบอกข้าพเจ้าถึงสถานอันประเสริฐของผู้มั่งคั่ง ที่ซึ่งความอิ่มเอมอันไพบูลย์และนิรันดร์บังเกิดขึ้น
A poor man (daridra), addressing Pitāmaha/Brahmā
Scene: A humble seeker petitions a radiant Lord to reveal the supreme abode that grants inexhaustible satisfaction; the setting suggests a teaching-assembly atmosphere before the revelation of a tīrtha or dharma-secret.
FAQs
The seeker asks for a ‘place’ that yields lasting fulfillment—hinting that true satisfaction is tied to dharmic orientation, not mere dependence or craving.
The dialogue occurs in the Puṣkara setting; the specific ‘best place’ is asked about here but not yet named in this verse.
None in this line; it is a request for guidance about an श्रेष्ठ स्थान (best abode/place).