Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 26
अविकल्पं ततो रामो मम वाक्येन तां शिलाम् । पस्पर्श पार्थिवश्रेष्ठ कौतू हलसमन्वितः
avikalpaṃ tato rāmo mama vākyena tāṃ śilām | pasparśa pārthivaśreṣṭha kautū halasamanvitaḥ
แล้วพระราม ผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่กษัตริย์ ครั้นตามวาจาเรา ก็ทรงสัมผัสศิลานั้นโดยไม่ลังเล เปี่ยมด้วยความพิศวงอันสงบขรึม
Ṛṣi narrator (first-person)
Tirtha: Ahalyā-vimocana-sthāna (implied)
Type: kshetra
Scene: Rāma extends his hand and touches the great stone; a subtle radiance begins; the sage watches with approval; Lakṣmaṇa stands alert; the hermitage seems to hold its breath at the miracle’s threshold.
FAQs
Prompt, doubtless action in accordance with righteous counsel enables grace to manifest and suffering to end.
The act occurs at/near Gautama’s āśrama; the verse itself does not specify a named pilgrimage spot.
No formal rite; the narrative highlights the sanctifying efficacy of a dharmic touch performed under sage guidance.