Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
यत्ते प्रदूषिता भार्या कामोपहतचेतसा । न ते दोषोऽस्ति यच्छप्तश्छिद्रे चास्मिन्पुरंदरः । परं प्रशस्यते नित्यं मुनीनां परमा क्षमा
yatte pradūṣitā bhāryā kāmopahatacetasā | na te doṣo'sti yacchaptaśchidre cāsminpuraṃdaraḥ | paraṃ praśasyate nityaṃ munīnāṃ paramā kṣamā
เพราะภรรยาของท่านถูกผู้มีจิตถูกกามครอบงำล่วงละเมิด ท่านจึงมิได้มีโทษในการสาปเขา—ยิ่งเมื่อปุรันทราได้กระทำด้วยความบกพร่องทางธรรมจริง ๆ กระนั้น ความให้อภัยอันสูงสุดของเหล่ามุนีย่อมได้รับการสรรเสริญเสมอ
Brahmā (Pitāmaha) (contextual)
Scene: A council-like moment: devas and sages address a wronged husband; the atmosphere is solemn, emphasizing dharma and the praised ideal of forgiveness.
FAQs
Even when punishment is justified, the highest ornament of a sage is forgiveness that restores harmony.
No site is directly named; the verse supplies the ethical teaching that supports the broader tīrtha-māhātmya narrative.
No explicit ritual; it upholds kṣamā (forbearance/forgiveness) as a dharmic ideal for the spiritually advanced.