Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 128
तेनैव च पुरा ध्वस्ता न च मृत्युमुपागताः । तच्च मेध्यतमं ज्ञात्वा स्थानं दृष्टं पुरा च यत्
tenaiva ca purā dhvastā na ca mṛtyumupāgatāḥ | tacca medhyatamaṃ jñātvā sthānaṃ dṛṣṭaṃ purā ca yat
ด้วยอานุภาพนั้นเอง ครั้งก่อนพวกเขาถูกทำลายลง แต่ก็มิได้ถึงความตาย ครั้นรู้ว่าสถานที่นั้นเป็นที่ชำระให้บริสุทธิ์ยิ่ง—เป็นจุดที่ผู้คนเห็นและเคารพมาตั้งแต่โบราณ—จึงกล่าวไว้ดังนี้
Narrator (contextual Purāṇic narration; specific speaker not explicit in this snippet)
Tirtha: Bālamaṇḍana (implied)
Type: kshetra
Scene: Narration of a marvel: beings were struck down by the site’s power yet did not die; the place is hailed as supremely purifying and anciently revered.
FAQs
A tīrtha is praised as ‘most purifying’ when it is linked with divine protection and extraordinary grace beyond ordinary worldly outcomes.
The same sanctified locale associated with Bālamaṇḍana, described as medhyatama (supremely purifying).
No explicit rite is stated; the verse emphasizes the site’s purificatory status and miraculous narrative.