त्रिशंकुरुवाच । यदि मां विप्रशार्दूल न त्वं याजयितुं क्षमः । स्वर्गप्रदेन यज्ञेन वपुषानेन वै विभो
triśaṃkuruvāca | yadi māṃ vipraśārdūla na tvaṃ yājayituṃ kṣamaḥ | svargapradena yajñena vapuṣānena vai vibho
ตรีศังกุกล่าวว่า: โอ้ผู้เป็นพยัคฆ์ในหมู่พราหมณ์ หากท่านไม่อาจประกอบยัญญะอันประทานสวรรค์ให้ข้า—เพื่อให้ข้าบรรลุสวรรค์ด้วยกายนี้เอง โอ้ผู้ทรงฤทธิ์—
Triśaṅku
Listener: Vasiṣṭha
Scene: Triśaṅku, resolute and proud, addresses Vasiṣṭha; his gesture is assertive, indicating demand for a heaven-granting yajña enabling bodily ascent.
It shows how intense desire for extraordinary results can pressure religious authority, creating conflict between aspiration and dharmic feasibility.
No specific tīrtha is stated in this verse.
A ‘svarga-prada’ yajña (heaven-bestowing sacrifice) is requested, specifically aiming at bodily ascent.