Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 34
सूत उवाच । तस्यास्तं निश्चयं ज्ञात्वा स विप्रो दुःखसंयुतः । स्त्रीहत्यापाप भीतस्तु तां त्यक्त्वा स्वगृहं ययौ
sūta uvāca | tasyāstaṃ niścayaṃ jñātvā sa vipro duḥkhasaṃyutaḥ | strīhatyāpāpa bhītastu tāṃ tyaktvā svagṛhaṃ yayau
พระสูตกล่าวว่า: เมื่อทราบถึงความตั้งใจอันแน่วแน่ของนาง พราหมณ์ผู้นั้นก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและเกรงกลัวต่อบาปในการฆ่าสตรี จึงละทิ้งนางและกลับไปยังบ้านของตน
Sūta
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (frame implied by Sūta narration)
Scene: Sūta narrates as the brāhmaṇa, distressed, turns away from the girl and walks back toward his house, shoulders heavy with sorrow, hands clasped in anxious contemplation of sin.
FAQs
Ahimsa and avoidance of grave sin are upheld; the narrative frames restraint as a dhārmic response.
The surrounding chapter is within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya of Nāgarakhaṇḍa.
None; it describes a moral decision motivated by fear of sin.