Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
नाडी षष्टिपला प्रोक्ता तासां षष्ट्या दिनं निशा । निश्वासोच्छ्वसितानां च परिसंख्या न विद्यते । सदाशिवसमुत्थानामेतस्मात्सोऽक्षयः स्मृतः
nāḍī ṣaṣṭipalā proktā tāsāṃ ṣaṣṭyā dinaṃ niśā | niśvāsocchvasitānāṃ ca parisaṃkhyā na vidyate | sadāśivasamutthānāmetasmātso'kṣayaḥ smṛtaḥ
นาฑี (nāḍī) กล่าวกันว่าเท่ากับ ๖๐ ปละ; และด้วยนาฑี ๖๐ จึงประกอบเป็นวันและคืน แต่จำนวนลมหายใจเข้าออกนั้นหามีการนับรวมที่แน่นอนไม่ ดังนั้นสิ่งที่บังเกิดจากพระสทาศิวะจึงระลึกว่าเป็น ‘อักษยะ’—ไม่เสื่อมสลาย
Sūta (deduced)
Listener: Ṛṣis
Scene: A diagrammatic scene: a water-clock and sun-moon show measured time; above them, a luminous Sadāśiva form radiates ‘akṣaya’ light, dissolving numeric marks into pure glow.
FAQs
What is rooted in Sadāśiva is beyond finite counting; the imperishable (akṣaya) is realized by turning from measurable time to the timeless source.
The passage sits within a Tīrthamāhātmya framework, but this verse itself emphasizes metaphysical time and Śaiva imperishability rather than a named location.
No specific ritual is given; it provides cosmological/time doctrine used to support tīrtha-faith and spiritual reflection.